En un viaje a la región de Dao, Portugal, descubrí que estaba cerca de la casa natal del Dictador Oliveira Salazar y que en el hotel que me alojaba también lo había hecho una periodista francesa, su biógrafa, Cristhine Garnier con quien había mantenido un tórrido romance. Encontré en Google la foto de la vivienda, la ubicación y múltiples comentarios acerca del dictador, observo que son prácticamente todos ellos elogiosos y los que no tibios y sólo hay uno negativo y tampoco demasiado duro.
Me pasmó también que figurase una placa que decía: Aquí nasceu en 28-4-1889 Dr. Oliveira Salazar, "Um señor que gobernou e nada robou"
He aquí algunos comentarios
-Un lugar de abandono que debería converterse nun museo dedicado aos mellores portugueses de todos os tempos, que construíron Portugal con estradas nacionais, ferrocarrís, hospitais, escolas, vivendas... Todo o que temos débese a este señor que deixou o goberno 6 anos antes do 25 de abril.Que desagradecido é o pobo portugués!
-Que mágoa que esta casa non se conservase como museo, como lembranza dun home que fixo tanto por Portugal, a pesar do que os seus detractores o chaman ditador.
-Poñádevos no contexto da época: foi o exército o que estaba no poder, o que o levou ao poder, creou a PIDE para protexelo e despois, tras a súa morte, deulle as costas en 1974! Por que? Para ter gobernos corruptos desde entón. Aprendades a ler a verdadeira historia antes de criticar!
-Viva Salazar! O mellor estadista portugués!
-A casa do meu heroe. Home sinxelo con amor polo seu país.
-Querido e admirado por algúns pero incomprendido por moitos.
-Modesto, coma quen era o seu inquilino
-A casa onde naceu un gran portugués. Debería coidala mellor. En fin. Un gran home. Un punto de referencia para os nosos políticos.
-Unha casa sinxela e modesta, coma o propio gran estadista Dr. Oliveira Salazar. Tiven a oportunidade de visitar o seu interior co Sr. Rui, sobriño bisavo de Salazar. Tamén recomendo unha visita ao pequeno museo de Salazar situado na aldea e ao cemiterio onde repousa nunha sinxela tumba, como era o seu desexo.
Todos los comentarios son en ese sentido, el único discordante:
-É unha mágoa que aínda non fose restaurado e posto en valor... como un museo dedicado ás atrocidades do réxime de Salazar.
Así que, perpleja e indignada , puse mi grano de arena e hice mi pequeña aportación a la Memoria Histórica, fatalmente escrita en "portuñol" y condicionada por la ira que sentí en ese momento:
"Robar nao robaria, pero matar matou coa colaboración da sanguinaria PIDE. Basta de blanquear dictadores asesinos. Agora darse unha vola pola prisao de Peniche"
Pues, recibo un correo electrónico diciendo que mi contenido no se ha publicado y que para conocer las causas que consulte que "pinche" en detalles más abajo. Así lo hice y aparece la explicación, han retirado el contenido ya que en este caso se aplica "la política de contenido inapropiado" o de "baja calidad".
Decir la verdad ahora se le llama "contenido inapropiado". Se puede llamar asesino a cualquier presidente demócrata vivo, pero no a un dictador muerto. Dicen que puedo enviar una apelación si no estoy de acuerdo y así lo hago, y la rechazan.
Primero se blanquea a Salazar y luego entra la extrema derecha en el Parlamento.
%2013.45.08.png)
%2018.45.39.png)
%2018.49.50.png)
%2019.22.29.png)
%2019.36.16.png)
%2020.46.45.png)
%2013.55.23.png)
%2013.38.09.png)
%2021.05.39.png)
%2016.19.21.png)
%2017.41.08.png)
%2000.33.33.png)
%2000.16.36.png)
%2015.27.00.png)
%2021.59.12.png)
%2022.20.09.png)
%2020.30.20.png)
%2018.16.24.png)
%2021.13.33.png)
%2018.56.00.png)
%2014.40.48.png)
%2017.11.30.png)
%2013.39.55.png)
%2016.28.27.png)
%2021.51.10.png)
%2016.53.36.png)